İlhami Çiçek

sevgilim benim, okunaksız su’yum
bana bahşettiğin acı var ya
yamacımda dursun o
kavuştağında dursun sonuncu şiirimin
ışığını tanrıların cabbarca söndürdüğü
yıldızımın yanında
aklımı çelsin
hasadımı dağıtsın ömrü dağınıklara
vaad edilmiş toprağını ilhami çiçek’in
nilgün marmara’nın: o dünya sürgünü’nün sergüzeştini
anlatsın bana
debisini bir türlü boşaltamayan ırmağımın
kendini taştan taşa vurmalarından
yan anlamlar türetsin
yetinmesin bunlarla
pimi çekilmiş el bombası nasıl durursa
öylece dursun
mayakovski-lili brik sevdasının alnacında
pastoral bir sevinç gibi
bir eğretileme gibi neden olmasın
dünya’yı ateşe verdirmeye eğilimli

bana bahşettiğin acı
saklanacak unutma
bayrakların devletlerin hilâfına
hararetle saklanacak
emek sarf edilerek elde edilmiş
her lokma ekmeğin, her yudum suyun
bizzat hatırasına
kalbimin arşivinde kayıtlı kalacak

sevgilim benim
haram dilbilgisi’nden helâl süzdüğüm
yamacımda dursun acı, cevval gideyim
başka bir aşkla çarpılmak için
-ötelerken beni dünya-

aşk’a ve ayrılığa zaafım var, anlasana!..

Bünyamin DURALİ