İlhami Çiçek

çocuklar oturun
tahtayı sil yavrum kapa kapıyı
yaslanın arkanıza
nerde kalmıştık evet
ve nice canlar yaktı
meryem yüzlü gelinleri dul bıraktı
ve bu yedi canlı devi
ve devin alev fışkıran gözlerini
korkunç homurtusunu zehirli tırnaklarını
varıp çatal yürekli yiğide anlattılar
susun çocuklar

giydi savaş giysilerini çatal yürek
kuşandı silahlarını
öperek sevgilisinin alnında
duasını alarak annesinin
sinsi düşüncelerden yüreğini temizledi

ve doğurgan bir sessizlikte
konuştu çatal yürek
dağ taş put kesildi dinledi
kurt kuş tutkularından arındı dinlediler

ve doğurgan bir sessizlikte
okudu savaş duasını yüksek sesle
ve dedi “herkes okusun”
çocuklar susun

karanlıkta yola çıktı doğuşu beklemedi
son kez bakmak istedi kaybolan aya
ve bir kedi sessizliğiyle girdi mağaraya

dev az önce yemiştir yemeğini
devin gözlerinde uyku
çocuklar su
gir
geç yerine

ve yaklaştı deve çatal yürek
devi yakından gördü
sayıklamasını duydu
ve sevdi onu
ve çekti kılıcını
zırr

1974 yılında Erzurum’da yazılmış, yayımlanmamıştır.