İlhami
1-
Hadi dostum, suların aktığını unut
Sular dalgalanır, sular durulur, sular
Yeryüzüne düşmüş kararsız bulut
Bir bulut ne ki dostum, gök uzun mu uzun
Yağmurlar, fırtınalar, sonra güneşler
Sonra okuduk mu sorusu mektepte hayatı
Sonra insanın buğdayken dönüştüğü un
Böyle dostum şahlanan bir at gibi başlar ya
Ne çetrefil şey hayatın benzemesi koşuya
Sular akar sular akar ve sular akar
Kuma dönüşürken taşlar sulara bakar
Hayır dostum, arapsaçına dönüşmüş bir yumak hayat!
Ve terli, çatlamak üzere olan bir at
2-
Kül mü gelir dile, külün ruhu mu?
Ot nasıl dayanır dilsizliğe ey kâhin
Hayat ki ölümün en çetrefil kardeşi
Ve insan ki bir atın göğe kişnemesi
Taş çağından kalma bir şölen sesi
Bir kaçağın sığındığı karanlık bir in
Hayat dedik, rakı içercesine yaşadık
Beli kırılır diye namusssuz burjuvazinin
Zaman eledi bizi, felek kıyıp kavurdu
Kudurttu yurdumda faşizm denen o kuduz kurdu
3-
Hayat acımasız İlhami, gerçekler acı
Rüzgâr eser, rüzgâr eser ve rüzgâr eser
Bir top ateş olur hayat hayatın müminleri
Ne söz kalır İlhami ne de sözün cinleri
(Sahi hangi usta hangi hamlede
Fırlatıp atar sokaklara altın tacı?)
Hayat su gibi İlhami, tutamıyor insan
Elde kalıyor yalnızca kekremsi bir tat
Saatler vuruyor saatler vuruyor ve saatler vuruyor
En acemi oyuncuya kalıyor şah ve mat
Göğsünü bun’lara siper eden kardeşim
Şimdi yolda bir ışıksın sen yolda bir im
4-
Ben bir fotoğrafı yazdım bir yüzü okuyarak
Geçmiş yakın İlhami gelecek ırak
Metin CENGİZ, Yasakmeyve, Nr: 22
Yorum Ekleyin