İlhami Çiçek

İlhami Çiçek:1954 Oltu doğumlu. Örselenmiş bir çocukluk yaşadı. Okumak en büyük tutkusuydu. Özellikle de şiir okumak… Edebiyat öğretmenliği yaptı. 1983 yılında, kısa dönem askerliğini yapmak için Tokat’a gitti. Tek şiir kitabı “Satranç Dersleri”nin yayımlandığı ay, Mayıs 1983′te, askerdeyken intihar etti.

Başkalarının tavsiye ettiği kitaplara hep tereddütle yaklaşırım. Bu tereddüt, galiba kitaplardan ziyade onları tavsiye edenlerle alakalıdır. Bir kitabı, herkes aynı nedenlerle okuyor ve aynı neticelere ulaşıyorsa o kitabı herkesin okumasının gereksiz olduğunu düşünürüm. Aslında bana tavsiye edilen, övüle övüle bitirilemeyen kitaplara bu tavırla yaklaşmamın bir sebebinin de “neden ben daha önce okumadım?

İlhami Çiçek, 1954 yılında Erzurum’un Oltu ilçesinde doğdu. Babası öğretmendi. Beş kardeşin en büyüğüydü. En çok Latif adlı kardeşiyle anlaşır, onunla oyun oynardı. Altı, yedi yaşlarındayken Latif’le birlikte samanlık damında oynarken saman dökülen delikten aşağıya düştü. Annesi, babası, kardeşleri o gün

Umutla beslenmediği, her şeyiyle kendini sınırsız bir ilerleme çarkı içine hapsettiği, kutsalı tanımadığı ve Tanrı’yı yadsıdığı için erdemsiz olan bir korku çağında yaşamakta olduğumuzu söylüyordu İlhami Çiçek yirmi beş yıl önce. Umut tükenmedikçe güneşin hep yakınlarında kalacağına inanıyordu O. Türk Şiirinin

“Umut kesilmiyorsa dostlarım
Kesip barikatlar yaparak kangrenli gövdemizden
Şurda güneşe ne kaldı”
İlhami Çiçek

İlhami Çiçek’ten bahsederken, standart şiir normlarına göre değil, iç dünyamda bulduğu yankıya göre cümleler kurmak istiyorum, zira şair, yaşantısı ve sonuyla, olasılığın ve olmalılığın çok dışında bir adamdı, ki standartları sevme hakkını ona, bizatihi standardın kendisi hiç vermedi.

İnsan en sahici şekilde yaşamını ve hayat serüvenini şiir zemininde yansıtma imkânı bulur. Aslında şiir okumak bir çeşit şairin bilinçaltını okumak demektir. Şair, aynı zamanda kişiliğinin en derinlerinde uyuyan anlamı uyandırmayı başarandır. Dizeler şiir öncesi bir evreden geçip şairin kişisel

bu hüznün
mesnevisi yazılmadı
İlhami Çiçek

1983’te yirmi dokuz yaşında iken intihar eden İlhami Çiçek’in Satranç Dersleri adlı ilk kitabı aynı yıl Edebiyat Yayınları’ndan çıktı. 1991’de Göğekin: İlhami Çiçek’in Anısına adlı kitapta bu ilk kitap, şairin dergilerde kalan şiirleri, yayımlanmamış şiirleri ve hakkında yazılmış yazılar bir araya getirildi.

Hece Aylık Edebiyat Dergisi, Haziran 1997 yılında yayımlanan 6. sayısının (Tarih ve sayı konusunda emin değilim, bir mantıksızlık var gibi) bir bölümünü, Hece Taşları serlevhası altında, İlhami Çiçek’e ayırmış. Adı geçen nüshayı Hece dergisinin arşiv kısmında bulamadım ya da en azından bana öyle söylediler.