Yolda
“Bu adamın mola vereceği yok!” diyor genç olanı. Yüzünü buruşturuyor. Soruyor yanındakine:
“Çok sürer mi dersin?”
Tepeyi yorumlama denemesi
‘Ben suluboyayla aklaştırdım bu evin duvarlarını baylar!’ dedi adam. ‘Bayanlar bu ev benim evim; yeşil kurbağaların ciyak ciyak öttüğü bir gecede atmıştım temelini, içinizde kim yadsıyabilir bu gerçeği?’ Hep birlikte onayladılar onu. ‘Evet bu ev senin’ dediler. ‘Bu ev senin’ diye yineledi Bay Başkan. ‘Andolsun ki
Sevgili
Tarihçe: Sevgili yalnız. Ne ki görünüşte öyle. Seven, yakınlardadır kuşkusuz. Gizlenmiş, sevgiliyi gözetlemektedir bir kıyıdan. Aydır, tutar tam yüzünü bulur sevgilinin, kirpiklerinde göllenir. Buna bir de afacan bir meltemin, örgülerle oynaşması eklenmez mi? Ya yıldızların ufak ufak kümelenmelerine ne demeli?
Oyun
“Bu son olsun” diyor kumral olanı. Saçlarını bir kere daha (alışkanlık işte) önden avuçlayarak, bir iyice gerip alnının derisini yineliyor. “Bu son olsun!”
“Ne yani” diyor esmer olan, “bundan böyle hiç mi oynamayacaksın?” Ses yok.
