İlhami Çiçek

Kim bilir şimdilerde “Satranç Dersleri”ni? Okumak istediklerinde bir elim veriyor kitabı bir elim geri çekiyor gibi, arkadaşlara. Hem okunsun istiyor, hem de okunmasın. “Göğekin” gibi biçilen çocuk, “o beyaz taş oyuncusu”nu buldu mu?

“Tutup üzengisinden öpüp kokladı mı”? Yeniden yayınlanır da bu kitap, İlhami Çiçek’in yaşamı kadar, şiirinin albenisi ve muhkem duruşu anlaşılıp teslim edilir mi? Kimbilir? Çok yürüdük uzak ve yakın İlhami ile. “O gitti ben gittim/sonunda müthiş bir kuşluğa vardık”.

Hurşit Ziya TAŞKENT - İlhami Çiçek, Kardeşim Benim