İlhami Çiçek

Görüntülediğiniz Dizin: Zaman.

Tarihçe: Sevgili yalnız. Ne ki görünüşte öyle. Seven, yakınlardadır kuşkusuz. Gizlenmiş, sevgiliyi gözetlemektedir bir kıyıdan. Aydır, tutar tam yüzünü bulur sevgilinin, kirpiklerinde göllenir. Buna bir de afacan bir meltemin, örgülerle oynaşması eklenmez mi? Ya yıldızların ufak ufak kümelenmelerine ne demeli?

bu hüznün
mesnevisi yazılmadı
gürbüz tarhlar öldü
o ceylanda

uzun bir nehirdir satranç
kıvrak ve uzatarak boynunu
nice güneş batışını yerinde görmüş boynunu
oysa veba tarihçileri bilmemişlerdir

hayır
intihar ettiğine
evet
ayrılığın yakıcılığına

En çok hüzünle oturup kalktık, hüzünle söyleştik, hüzünle hâlleştik. Hüznün şiirini yazdık hep. Neden? Gençliğimizin o ele avuca sığmaz yaşantısının şiiri değildi de hüznün ve acının şiiri? Gerçekten delişmen, ele avuca sığmaz bir gençlik mi yaşadık? Hayır. Yaşımızın şiirini yazmadık. Daha doğrusu, yaşımızı

dışrak asılı ip cam gün ölü kesit
kadın iç giysileriyle kaygan ayrıntı
o uzun geçenekte kaygılı görüntüler
kıyılarında yanlış bengisular düşlenen

kaynasın bel kemiğimdeki çatlak
omuriliğim korunsun
ve omurlar her zaman akışında
olsun

batmış giysileri yok gibi
öyle bilge
sürgit birike birike
taşıyor kan