İlhami Çiçek

Görüntülediğiniz Dizin: Gece.

İnsan en sahici şekilde yaşamını ve hayat serüvenini şiir zemininde yansıtma imkânı bulur. Aslında şiir okumak bir çeşit şairin bilinçaltını okumak demektir. Şair, aynı zamanda kişiliğinin en derinlerinde uyuyan anlamı uyandırmayı başarandır. Dizeler şiir öncesi bir evreden geçip şairin kişisel

“Bu adamın mola vereceği yok!” diyor genç olanı. Yüzünü buruşturuyor. Soruyor yanındakine:

“Çok sürer mi dersin?”

Tarihçe: Sevgili yalnız. Ne ki görünüşte öyle. Seven, yakınlardadır kuşkusuz. Gizlenmiş, sevgiliyi gözetlemektedir bir kıyıdan. Aydır, tutar tam yüzünü bulur sevgilinin, kirpiklerinde göllenir. Buna bir de afacan bir meltemin, örgülerle oynaşması eklenmez mi? Ya yıldızların ufak ufak kümelenmelerine ne demeli?

bu hüznün
mesnevisi yazılmadı
gürbüz tarhlar öldü
o ceylanda

söyleyelim eBİR
ha
in
dir

nicoldu onca oyuncu
oyarak
ette oyuk seyirmesinden
oyun kurarlardı

koparan kim akşamın
önüne dev gibi gerilip
alışkın elleriyle geceyi
dilim dilim

sırtlarda
gözün besini aydır
ağlayan bir ceylandır gece

batmış giysileri yok gibi
öyle bilge
sürgit birike birike
taşıyor kan

kendini bildi bileli
yalnız
konumuyla ilgili yalnızlığında
gerçekten yalnız olduğunu sanarak