İlhami Çiçek

/ölüm müydü o yalınlık/

Şair duyarlılığı dediğimiz olgu insan hayatını cehenneme çevirmeye meyyaldir. Şair ki bütün duygularını sınırda yaşayan insan demektir. Hayatın, baş edilmesi mümkün olmayan bir duruma gelmesi kişiyi şair yapıyor. İnsanoğlu içindeki fırtınaları dizelere dökerek yaşamaya devam etmeye çalışıyor.

Şiirin dahi yetmediği zamanlarda insanın elinde iki seçenek kalıyor; duyarsızlık ve intihar.

Şair duyarlılığını yenebilenler –ki pek mümkün olduğu söylenemez- hayatını farklı bir yöne kanalize ediyor. Yenemeyenler atlarını uçuruma sürüyor.

İlhami Çicek atını uçuruma sürenlerden. Her ne kadar Müslüman kesim intihar ettiğine inanmak istemese de intihar olgusu şiirlerine hâkim.

/dostlarım da
var –intiharlar
her akşam ıslak -yapışkan
saçlarıyla girip odama
paniğimden pay toplarlar/

Nuri Pakdil’in “şiir sandığı” diye tarif ettiği bir şair İlhami Çiçek. Güçlü ve etkin bir şiir söyleme tarzı var. Her ne kadar Edebiyat Dergisi geleneğinden gelse de Cahit Zarifoğlu’na çok yakın bir yerde duruyor şiir anlayışı.

/kendini bildi bileli
yalnız
konumuyla ilgili yalnızlığında
gerçekten yalnız olduğunu sanarak
çıldıran
korkunç kalabalık bir adamdı dünya/

Yayınlanan tek şiir kitabı “Satranç Dersleri”. Ölümü ile aynı ay (Haziran 1983) piyasaya çıkmış kitap. Artık bulmak mümkün olmuyor. Temmuz 19911’de İlhami Çiçek anısına “Göğekin” isimli bir kitap yayınlanıyor. Satranç Dersleri, kitaba girmeyen şiirleri, röportajları ve İlhami Çiçek için yazılan yazı ve şiirler var kitapta. Bu kitabı da kitapçılarda bulmak mümkün değil. Ancak elinde olanlardan alıp kendi imkânlarınızla çoğaltabiliyorsunuz.

/leyla bir özge can mıdır
can içinde can mıdır
bir adam anlattılar leylayı avuçlarında gizliyormuş
bir adam koynunda taşıyormuş onu
onları kıskanmak mıdır leylaya giden yol
ağlasak bağışlar mı
nasıl ölünür uğrunda/

Şiirlerine yalnızlık hakim. Acıları o kadar derin ve belirgin ki okurken hazin bir öyküye tanıklık ediyorsunuz. İnsan içre yanmanın izlerini sürüyorsunuz.

/adam yitiyor boşluktan/

Keşke kitabının baskısı tekrar yapılsa idi. Birçok insanın farkına varmadığı büyük bir şair var kitaplarda. Çok sevip çok söylemeli bu şairi.

/umut kesilmiyorsa dostlarım
kesip
barikatlar kurarak kangrenli gövdemizden
şurda güneşe ne kaldı/

Edip Ozan Karaoğlu