İlhami Çiçek

masken düştü-güpegündüz
pencerende parmak
delik deşik kırbaç kıyı ve duvar
lardan güpegündüz kan

“Bu adamın mola vereceği yok!” diyor genç olanı. Yüzünü buruşturuyor. Soruyor yanındakine:

“Çok sürer mi dersin?”

Gök gürledi
Canı sarsılmadı şimşek çakışından
Ve yağışlar dilinden döküleni epritemedi
Sert esen poyrazın dayattığı siliklik

İlhami Çiçek:1954 Oltu doğumlu. Örselenmiş bir çocukluk yaşadı. Okumak en büyük tutkusuydu. Özellikle de şiir okumak… Edebiyat öğretmenliği yaptı. 1983 yılında, kısa dönem askerliğini yapmak için Tokat’a gitti. Tek şiir kitabı “Satranç Dersleri”nin yayımlandığı ay, Mayıs 1983′te, askerdeyken intihar etti.

1954′de Oltu’da doğdu.

Ufaktı/onun/çok çakısı oldu.

İlhami Çiçek’in babası Sn. Kemal Çiçek, annesi Sn. Letafet Çiçek, eşi Sn. Hamiyet Çiçek ve oğlu (andacı) Abdurrahman Nuri Çiçek’le 10 Mayıs 1997 Cumartesi gecesi Küçükyalı’daki evlerinde İlhami Çiçek’i konuşuyoruz:

7.7.1983

Selamlarımı, saygılarımı iletirim.

Let us not lose hope dear comrades
we could stil build barricades
even with pieces of our gangrened bodies
the dawn is just around the comer